nov
okt
sep
aug
jul

Een eenzame voorstelling in de lege kerk.

Irene Kriek

Irene Kriek

Ha allemaal, 

Het was fijn om gister even echt iets uit te proberen in de kerk met al het materiaal. We hebben gerepeteerd in een bijna donkere kerk waarin het licht op de lege stoelen, waar het publiek zal komen aan bleef. We doen alles live en zichtbaar. Voor ik het nieuwe plan met jullie deel, ben ik nog ergens benieuwd naar. Wat zouden jullie ervan vinden als ik een lied zing (als ik dat durf, met trillende onzekere stem ;) ?

Liefs Irene

3 nov 2020

lees meer

Wat is toekomst?

Irene Kriek

Irene Kriek

"Als het nu is zoals het is, waar willen we dan zijn in de toekomst?
Wat betekent toekomst als we niet weten waar we naartoe willen gaan?" 
Irene, 25 augustus 2020

 

lees meer

Where do we begin

Irene Kriek

Irene Kriek

Waar kunnen we beginnen waar begin ik
waar hou ik op
waar begin jij
Irene, 31 juli 2020
lees meer

Morgen is het...

Irene Kriek

Irene Kriek

Lieve Allen,

Hoop dat het goed met jullie gaat. Wat fijn dat we een nieuwe afspraak maken, gewoon met z’n allen en live. Ik vond onze eerste bijeenkomst goed en werd er ook door geïnspireerd, als maker door alles wat er al is en wat we in huis hebben. Ik zou ook heel graag op zoek gaan naar wat we met elkaar kunnen maken, dat vind ik veel interessanter dan dat iedereen, en ik ook, iets apart maak en dat presenteer. Ik zou echt op zoek willen gaan naar een kruisbestuiving...

Irene, 19 juli 2020

lees meer

Irene Kriek

De crisis in 2020 leek wel een antwoord op de voorstelling ‘Courage’ die ik in maart 2020 afrondde. Over moedig zijn in een tijd waarin angst regeert. Een theatervoorstelling waarin ik jongeren een stem gaf. Het werd een manifest, een harde aanklacht tegen babyboomers, kapitalisme, fake nieuws, het wegkijken bij klimaatproblematiek en sociale ongelijkheid. Onze zekerheden staan op losse schroeven maar we weten niet hoe het verder zal gaan, we hebben nog geen nieuwe richting. Gaan we vluchten vechten of bevriezen? ‘Hoe moet ik moedig zijn in een wereld die ik niet begrijp?’  

 

https://www.youtube.com/watch?v=xBBAt4I88DQ&feature=youtu.be

website
lees meer

De voorstelling was een oproep om je eigen kompas weer op scherp te zetten, niet voor het individuele verlangen maar voor het verlangen de ander te blijven zoeken en te vinden.

Op meer hoopvolle momenten dacht ik aan een verhaal over een stam in Afrika. Daar werd een kind pas geboren als de moeder het lied van dat kind had gehoord. Die ging dan onder een boom zitten. Ze hoorde het lied en dat werd de hele tijd gezongen. Als het kind verwekt werd. Bij de geboorte. Als het kind het dorp verliet of ging trouwen, maar ook als het mis ging. Dan zongen alle mensen die dat kind kenden het lied voor dat kind. Geen straf, maar jouw lied. Zodat alle goede dingen gingen resoneren over waar je vandaan kwam. Mensen waren er voor je. 

Als theatermaker probeer ik het onmogelijke mogelijk te maken, wat niet gezegd wordt een stem te geven. 'Kunst en theater bij uitstek is een manier om grote thema’s dichtbij te brengen, voelbaar te maken’ Maar dit ontstaat in de ruimte tussen de acteur en het publiek, ik geloof niet in digitaal theater, je moet het kunnen voelen, ruiken voelen zinderen. Ik zou willen dat theater meer toegankelijk is voor iedereen, ik wil daar naar op zoek gaan, theater dichterbij brengen, ook in de openbare ruimte. Theater moet dichterbij komen. Zeker in 2030.