nov
okt
sep
aug
jul
jun
mei

De geschiedenis schrijft aan de toekomst

Dani Apeldoorn

Dani Apeldoorn

Hee allemaal, 

Bedankt voor de afgelopen repetitie in de kerk. Ik denk zeker dat het goed is om ook met het publiek in gesprek te gaan. Elkaar even echt in de ogen aan te kijken. Alsof ik in gesprek ben met mezelf, terwijl ik tegen het publiek praat. En ik ben het zeker eens met Heidi, dat we iets blijvends moeten delen met hen. Iets wat zij door kunnen geven, en het zou vet zijn als dat uiteindelijk terug bij ons kwam als een soort brieven van onzekerheid, terug naar waar het begon. De geschiedenis die schrijft aan de toekomst.

Tot woensdag, 

groetjes Dani

4 nov 2020

lees meer

Een eenzame voorstelling in de lege kerk.

Irene Kriek

Irene Kriek

Ha allemaal, 

Het was fijn om gister even echt iets uit te proberen in de kerk met al het materiaal. We hebben gerepeteerd in een bijna donkere kerk waarin het licht op de lege stoelen, waar het publiek zal komen aan bleef. We doen alles live en zichtbaar. Voor ik het nieuwe plan met jullie deel, ben ik nog ergens benieuwd naar. Wat zouden jullie ervan vinden als ik een lied zing (als ik dat durf, met trillende onzekere stem ;) ?

Liefs Irene

3 nov 2020

lees meer

DAG VAN DE TOEKOMST
ONZEKERHEID 


24 november 2020

Een zeker plan

"We stellen vragen. Voor meer onduidelijkheid."

Lisanne, 21 september 2020

lees meer

Omarm me

Lev Avitan

Lev Avitan

"Hoe onzeker mag de toekomst zijn zonder dat we in paniek schieten?
Kunnen we het onzekere omarmen en gelukkige mensen worden?" 
Lev, 1 september 2020
lees meer

Wat is toekomst?

Irene Kriek

Irene Kriek

"Als het nu is zoals het is, waar willen we dan zijn in de toekomst?
Wat betekent toekomst als we niet weten waar we naartoe willen gaan?" 
Irene, 25 augustus 2020

 

lees meer

Change

Ruben Chi

Ruben Chi

"Onzekerheid is het begin van verandering. En verandering is het enige dat constant is"
Ruben, 17 augustus 2020
lees meer

Dag voor Onzekerheid

Heidi Linck

Heidi Linck

Tot 2020 was het ‘not done’: met anderen je onzekerheden delen. Corona bracht hier verandering in: vrijwel elke reclame begint nu met “in deze onzekere tijd”. Maar was de tijd er voor zo zeker dan?

Heidi, 17 augustus 2020

lees meer

Je hoeft niet alles te begrijpen

Ruben Chi

Ruben Chi

In wat een tijd leven we nu toch....

woorden schieten soms tekort

Ik ben nu eenmaal een danser 

 

Ruben 14 augustus 2020

lees meer

Een wereldwijde revolutie in het doen en denken

Lev Avitan

Lev Avitan

Het idee van revolutie heb ik allang laten varen. Bewerkstelligen van gewapend geweld tegen een gevestigde orde is geen streven waar ik op het moment achtersta, hoe begrijpelijk ik de onderliggende beweegredenen ook vind.

 

Lev, 10 augustus 2020

lees meer

Een nieuw begin

“Where do we begin?” schreef Irene in haar gedicht. Na onze ontmoeting dacht ik, we zijn begonnen.

Yosser, 5 augustus 2020

lees meer

Where do we begin

Irene Kriek

Irene Kriek

Waar kunnen we beginnen waar begin ik
waar hou ik op
waar begin jij
Irene, 31 juli 2020
lees meer
"Haalbare toekomstbeelden helpen om ons over ons verlammende pessimisme heen te zetten"

In tweeduizenddertig leven wij een geweldloos bestaan

Lev Avitan

Lev Avitan

Tien jaar geleden verschenen er foto’s op het internet van licht- en donkerbruine kinderlijfjes uit Jemen. Binnen vijf jaar zagen wij hoe zij hun ribbetjes voor de camera’s ontblootten en zo hun ondervoeding aan de wereld hebben getoond. Het uitgeputte collageen maakte de huiden dun en zo was iedere vouw in de plooien van het menselijk lichaam voor het naakte oog te zien.

Lev, 28 juli 2020

lees meer

Solitude

Ruben Chi

Ruben Chi

Without great solitude, no serious work is possible

Pablo Picasso

 

Ruben, 24 juli 2020

lees meer

Wereldwijde dag van Onzekerheid

Heidi Linck

Heidi Linck

Beste allemaal,

Om de wereld beter te maken, zou ik een wereldwijde dag voor Onzekerheid willen introduceren. 

Dit is een dag die mensen ruimte geeft om hun onzekerheid te uiten. Of ze het op die dag willen vieren of betreuren is hun eigen keuze. Het mag allebei. Daarom noem ik het geen feestdag en ook geen herdenkingsdag. Het is gewoon een dag die ons toestaat om kwetsbaar te zijn en onze kwetsbaarheid te durven laten zien. Iets wat we in 2020 juist vrijwel nooit durven en in 2030 hopelijk wel. 

Heidi, 22 juli 2020

lees meer

Morgen is het...

Irene Kriek

Irene Kriek

Lieve Allen,

Hoop dat het goed met jullie gaat. Wat fijn dat we een nieuwe afspraak maken, gewoon met z’n allen en live. Ik vond onze eerste bijeenkomst goed en werd er ook door geïnspireerd, als maker door alles wat er al is en wat we in huis hebben. Ik zou ook heel graag op zoek gaan naar wat we met elkaar kunnen maken, dat vind ik veel interessanter dan dat iedereen, en ik ook, iets apart maak en dat presenteer. Ik zou echt op zoek willen gaan naar een kruisbestuiving...

Irene, 19 juli 2020

lees meer

Liefde als het antwoord

Lev Avitan

Lev Avitan

Verliefd willen zijn

in een onzekere wereld

is radicale liefde

Lev, 18 juli 2020

lees meer

In mijn 2030 ...

Dani Apeldoorn

Dani Apeldoorn

Ik heb mij de hele maand ingezet voor alle jongeren die zijn opgegroeid zonder vader. Én in deze maand verloor ik mijn vader. Dit wil ik er over zeggen.

Dani, 14 juli 2020

lees meer

Een intieme ontmoeting op afstand

“Zonder ontmoeting kan een mens niet leven.”

Yosser, 27 juni 2020

lees meer

Violence of Modernity

Lev Avitan

Lev Avitan

Amidst the images and video’s of police brutality coming from the United States, I also read the news of Israeli police shooting an unarmed man with special needs. Let’s not pretend there is no connection whatsoever between Israeli forces murdering Palestinian civilians and youth, and US law enforcement using excessive violence resulting in blatant murder.

Lev, 08 juni 2020

lees minder

Beste Lev, 

Het is eind mei. Ik lig in bed en zie hoe George Floyd wordt vermoord. Dit moment is overal te zien en leidt tot woede, verdriet, teleurstelling en angst. En heel veel mensen pikken het opnieuw niet langer. 

Ik heb een videocall met je. Over jouw teksten en ideeën voor het project waar we samen aan zijn begonnen. Je spreekt over geweld. Ik schrik. Geweld? Mijn eerste reactie is een interne check of het woord ‘geweld’ wel de lading dekt. Is het niet overtrokken? Bedoel je niet gewoon iets kleins als ‘onhandig’?. Later begrijp ik dat de gedachte die bij mij ontstaat precies is wat je wilt bereiken. Om vervolgens deze gedachte te bevragen.

Lev, je leert mij dat geweld niet alleen fysiek is zoals de knie in de nek van George Floyd. Maar dat geweld in onze institutes zit, onze verbanden en structuren die bepalen en vormen hoe we leven. Samenleven. Niet luisteren en wel oordelen. Überhaupt oordelen. Het zijn vormen van geweld. Ik besef me dat geweld niet gaat over de daders die oordelen, maar over de slachtoffers ervan die worden veroordeeld. Het antwoord op geweld is liefde vertel je me. Liefde voor de mensen om je heen en liefde voor jezelf. Liefde oordeelt niet. Liefde gaat uit van het goede, altijd. Dit perspectief voelt voor mij de perfecte wijze om de vergezichten te bouwen op de warme grond waar het huis brandde.

Yosser, 31 mei 2020

 

Beste Lev, 

Marjolijn van Heemstra verwoordde deze tegenstelling in een post op instagram:"Twee foto’s die me bij bleven de afgelopen week. De een juicht voor de Crew Dragon die hij door de dampkring schoot, de ander protesteert omwille van een man die op het asfalt werd neergedrukt. De een droomt ervan Mars te koloniseren. De ander droomt (denk ik) van een gedekoloniseerde wereld. En dan is er hun gemeenschappelijke droom; het ontstijgen van wat ons als mensheid naar beneden haalt...

Voor de een is dat de zwaartekracht, voor de ander ongelijkheid. Ik dacht bij deze foto’s aan de zwarte burgerrechten-activist Ralph Abernathy die zich op 15 juli ’69 met een delegatie en protestborden bij het hek van Cape Kennedy meldde, waar de Apollo 11 klaarstond voor lancering.

"We may go on from this day to Mars and to Jupiter and even to the heavens beyond, but as long as racism, poverty and hunger and war prevail on the Earth, we as a civilised nation have failed", zei hij. Mars is inmiddels in zicht. #elonmusk #blacklivesmatter

 

Irene, 9 juni 2020

 

Amidst the images and video’s of police brutality coming from the United States, I also read the news of Israeli police shooting an unarmed man with special needs. Let’s not pretend there is no connection whatsoever between Israeli forces murdering Palestinian civilians and youth, and US law enforcement using excessive violence resulting in blatant murder.

This connection extends to police culture in most nations around the world: the systemic ethnic profiling, perceived threat of colored bodies, the willful protection of the status quo at the expense of the marginalized, are some examples of this.

How I’ve come to understand this connection, the undercurrent linking it together, is more than just ‘institutional racism’. Since modernity Europe has engaged in supremacist and egomatic statecrafting. Thinking their white, Christian, male and European ego supreme in relation to others, and building institutions around this premise. Hundreds of years where all nuances were not only set in law and thereby produce racist bureaucratic institutions, but also set in stone, the literal physical arena of society: the land as property and who may own it, the borders and for who it’s opened, the communities and where in the city they’re located and their access to what facilities and services.

This proces of racist statecrafting has been exported and appropriates by many nations around the globe by now. The structure of law and social life dictated by European Modern thought. This also includes overt communist statecrafting if it is not freed from its Modern root: that its, its core imperative of power and dominion.

Why this line of reasoning might be useful? It arms us with the ability of forming broader critiques and questions. The usual ones: for who is this economy working? Who is being protected by law at the expense of who? What is needed for actual human flourishing in this society and is this accessible and attainable for every human being, regardless of the color of their skin, their physical appearance, ethnic background, gender, sexual preference, abilities or other human trait.

But also some less obvious questions: must this be the final shape of democracy, for who and against who is this working? Are our state-borders not the most explicit form of violent exclusion normalized in today’s world? Is state-power and national identity not outdated constructs what we can reform and improve upon to work for the living cause, instead of against it. The loving cause, understood as the sustainable flourishing of all beings without the threat of institutional violence.

We created the societies within this world from the soil upwards. Physics might be absolute, but there is no necessary or absolute truth to human social and political life. Radical change, wouldn’t mean simply being able of immediately firing and convicting a cop who held his knee resting firm for eight minutes in a black man’s neck resulting in death.

“Radical” refers to the core of something. Pulling the full root out of the ground, inspecting the rot and co-create a new soil for a new and healthy root to take form and start flourishing. My heart deeply goes out to every single one out there experiencing the violence, the pain and anguish that society pressed upon them. I love you all, for love is the only new root worthwhile.

For everybody out in the streets these days, and today in my home city of Arnhem where I lived the experience of this talk: I want to say, lets make our communities strong and find alliances among each other. We humans are amazing in our abilities of enduring stress and hurt, but make sure to watch yourself. When the panic attacks hit, migraines start and general energy drain is experienced, then please listen to yourself and take a step back to breathe.

We need each other and you are not alone.

Lev 8 juni 2020

 

 

 

"Onze wereld wordt twee keer gemaakt, eerst in gedachten, dan in de werkelijkheid"

First Contact

Heidi Linck

Heidi Linck

We wilden een proces in gang zetten waarmee we vorm gaven aan een nieuwe toekomst. Wat het resultaat zou kunnen zijn? Of het wel de juiste waardes waren? We reisden heen en weer door de tijd. ‘Was het toekomst of was het verleden?’ We wisten het niet. We streefden naar gelijkwaardigheid op allerlei vlakken.

 

Heidi, 18 mei 2020

lees meer

De Isolatie

“Als de crisis laat zien dat het systeem al heel lang niet meer werkt, dan is dit het moment om er wat aan te gaan doen.”

Het huis brandt. Geen paniek.

 

Yosser, 7 mei 2020.

lees meer